.

.

.

(to było tu)

Otrzymali to, czego żądali, wypili kawę. Później dwóch wyszło z izby a trzech zostało wewnątrz. Zapytali o rachunek. Restaurator policzył im za wszystko około 500 mk. Wtedy zgasili światło i wyciągnąwszy rewolwery krzyknęli: „Pieniądze albo życie!” Napadnięty Dickmann poprowadził ich do kasy i oddał im około 2000 marek, jakie w kasie były. Jeden z opryszków wpadł do kuchni i grożąc rewolwerem żonie, żądał również pieniędzy, lecz po niemiecku: „Geld oder Leben”. (Restaurator mówił z rabusiami po polsku.) Dwaj powlekli Dickmanna do pokoju mieszkalnego, by i tam szukać pieniędzy. Zabrali około 50 000 marek (część w walucie niemieckiej) Tymczasem ci co poprzednio wyszli, pilnowali zewnątrz lokalu, by nikt nie wszedł. Nadchodzącym odpowiadali, że w mieszkaniu Dickmanna odbywa się rewizja policyjna i rozkazywali ludziom oddalić się jak najprędzej. W końcu, gdy opryszkowie wszystkie pieniądze zabrali, uderzył jeden z nich restauratora rewolwerem przez głowę, raniąc go do krwi. Żona rzuciła się na ratunek męża skrwawionego, rabusie zaś zbiegli. Uniformy mieli prawie nowe, kroju angielskiego, zamiast rogatywek miękkie wojskowe czapeczki. W ciemnościach świecili sobie lampkami elektrycznemi. Oprócz pieniędzy zabrali Dickmannowi portfel i legitymacjami i receptą.
Poszkodowani wyznaczyli nagrodę 5000 mk. za wytropienie opryszków. Sprawą tą zajęła się też policja.
Słowo Pomorskie styczeń 1921

Tak obecnie wygląda budynek, w którym mieścił sie ten lokal

Konserwatorium muzyczne.

Konserwatorium dzieli się na szkołę wstępna (kurs dwuletni), liceum (kurs czteroletni) i kursa wirtuozowskie, oraz posiada specjalne oddziały dla organistów i dyrygentów.Przedmioty wykładane: fortepian, organy, skrzypce, altówka, wiolonczela, śpiew solowy, śpiew chóralny i solfeggio, gimnastyka rytmiczna (J. Dalroza), teoria muzyczna, harmonja, kontrapunkt, historia sztuki, historia i estetyka muzyczna, rytuał kościelny, polska pieśń ludowa, oraz języki: łaciński, francuski i włoski.Poszczególne klasy prowadza obok najwybitniejszych sił miejscowych pierwszorzędni artyści-muzycy, oraz profesorowie z Poznania i Warszawy.Opłata miesięczna wynosi w szkole wstępnej mk, 280, w liceum niższem 340, w liceum wyższem 400 mk.Uczniowie niezamożni, a uzdolnieni mogą. uzyskać zwolnienie od opłaty w części lub w całości.Wpisy będą się odbywać codziennie w dni powszednie między godz. 5 a 6 po południu w gimnazjum żeńskiem przy ul. Wielkie Garbary do 30 bm. Egzamina rozpoczynają się z dniem 27 bm.
Wpisowe wraz z taksą egzaminacyjną wynosi mk. 60.
Słowo Pomorskie, czerwiec 1921 r.

***

W dniu dzisiejszym Konserwatorjum zakończyło swoją przeprowadzkę do lokalu, położonego na parterze domu, w którym dawniej przebywało, czyli że nie zostało przeniesione, jak było zamierzonem pierwotnie do innej dzielnicy miasta, a mieści się nadal w domu nr 16 przy ul. Chełmińskiej. Mając w nowym lokalu mniejszą niż w poprzednim ilość pokoi konserwatorium jednak zyskuje na pojemności każdego pokoju i na zewnętrznym ich wyglądzie, gdyż lokal na parterze jest o wiele lepiej i porządniej utrzymany niż I-sze piętro, które niegdyś było siedzibą urzędu rozdzielczego. Dzięki przeróbkom na które zgodził się i pokrył finansowo Magistrat udało się nie tylko nie zwężać programu ale nawet przeciwnie rozszerzyć go zgodnie z zamierzonemi przez kierownictwo planami: przybyła jeszcze jedna klasa fortepianu, klasa wiolonczeli a od 1-go października przybywa klasa ensembl`owa. Tak więc konserwatorjum obecnie posiada: 4 klasy fortepianu, 2 klasy skrzypiec, 1 klasę wiolonczeli, 1 kl. śpiewu. 1 kl. gimnastyki rytmicznej, 1 kl. teorji muz. 1 kl. harmonji, 1 kl. historji muz. 1 kl. historji sztuki. Ilość uczni konserwatorium dobiega obecnie 110-ciu. W sezonie bieżącym daje się zauważyć bardzo intensywny dopływ uczących się z okolicy: do konserwatorjum przyjeżdżają z kilkunastu miejscowości okolicznych stosunkowo nawet dość od Torunia oddalonych jak np. Włocławek lub Wąbrzeźno.

Zapisy do konserwatorjum na 1-szy października są przyjmowane w dalszym ciągu. Kancelarja konserwatorjum (Chełmińska 16 parter) udziela informacyj od 6—7-ej wieczorem.
Słowo Pomorskie, sierpień 1925

Zdjęcie z lat 60-tych XX w.

Oburzenie ludności było w tym wypadku zupełnie uzasadnione, albowiem winę rozpanoszenia się robactwa do tego stopnie należy przypisać tylko właścicielowi odnośnego składu. Niewątpliwie policja zajmie się tym osobliwym składem żywnościowym.

Słowo Pomorskie

tak to wyglądało na pocz. XX wieku

a tak wygląda w XXI wieku

***

Widok na bramę Chełmińską od południa (od strony miasta)

przełom XIX i XX wieku

i wiek XXI

Słowo Pomorskie