.

.

.

*

*

*

*

Słowo Pomorskie, wrzesień 1928 r.

*

(…) Odrzucone natomiast wniosek o umorzenie 103 zł dodatku miejskiego do podatku dochodowego p. A. Klugemu właścicielowi domu nr. 7 przy ul. św. Katarzyny, gdzie mieści się nocny lokal „Ziemiańska”. Ciekawe, że nawet socjalistka radna Domańska oburzona była na to, co się w owej „Ziemiańskiej” wyprawia i że podobny lokal nie powinien znajdować się w takiej bliskości kościoła (garnizonowego) bowiem, zdaniem nawet radnnej Domańskiej jest źródłem zgorszenia. Kogo więc stać na utrzymanie takiego lokalu, stać go i na płacenie podatków.(…)
(z posiedzenia Rady miejskiej odbytego w dniu 19 września 1928 roku)

*

Słowo Pomorskie luty.1924 r.

Jeszcze w 1917 r. był tu zegarmistrz-jubiler Louis Grunwald, który tak się reklamował

na zdjęciu z początku XX w. wyraźnie widać szyld L. Grunwalda i numer posesji

A 1921 roku była już w tym miejscu cukiernia Hoffmanna

.

Widać, że cukiernia rozwijała się, otwierając „letnią werandę”. Czyżby na chodniku przed lokalem?

W 1926 roku nastąpił moment kryzysowy…

ale kryzys został przezwyciężony, gdyż w 1932 roku ukazuje się taka reklama

a tak wyglądało wnętrze w latach 1939 – 45

Jeśli mnie pamięć nie myli jeszcze w latach 70-tych był tam sklep, gdzie sprzedawano ciastka i nawet przedszkolak mógł się pożywić… Może ktoś dysponujący lepszą pamięcią uzupełni historię tego lokalu…

a tak to wygląda obecnie…

Nie byłyby Toruń Toruniem, gdyby Kopernika brakło…

Ale najbardziej znanym i najstarszym napitkiem były zapewne „Krople Toruńskie”, zwane wcześniej „Thorner Lebenstropfen” lub „Wuma Kamp”

Zakład słynął tym, że na potężnej beczce (o pojemności 600 litrów) „Maryna” siedział Bachus uwieńczony wieńcem z liści winnych, a wyszynk prowadzono wprost z Maryny, do której wódkę doprowadzano z rozlewni rurami. Cieszyła się Maryna od połowy XIX wieku taką estymą u flisaków, że każdy młody flis, po raz pierwszy przejeżdżający przez Toruń, musiał jej składać hołd, całując bosą stopę i wychylając na jej cześć sporą ilość kieliszków. Musiały to to być chyba „Krople Toruńskie”, bo „…sporą ilość kieliszków…” wódki gdańskiej, nawet flisak by nie zdzierżył! (intuicja mi podpowiada, ze musiała to być nalewka ziołowa, gorzka – historycy tego tematu nie poruszają!)

Z czasem produkcję trunku podjęła również firma Sułtan i S-ka założona w 1858 r. przez Wolfa Sultana. Rozgłos i wziętość tego artykułu były olbrzymie. „Krople Toruńskie” można było nabyć w całych Niemczech, eksportowano je również do Afryki i Azji.

W roku 1922 r. firma została przejęta przez Wacława Maćkowiaka. W listopadzie 1927 r. uzyskała w Paryżu, na wystawie Przemysłu i Handlu złoty medal i „Grand Prix”, za jakość swoich „Kropli Toruńskich”.

Widać, że napitek dobrze służył i przed spożyciem…

jak i po…

czyli lekarstwo uniwersalne! Szkoda, że dziś nieznane. Prawo do posługiwania się marką posiada dziś toruński „Vinpol”, ale chyba tego nie produkuje… A szkoda!

*

Pierniki cukrowe

Weź cukru pośledniego, choć faryny funtów dwa, mąki pszenicznej funtów cztery, imbieru łutów sześć, cytworu łutów pięć, gwoździków łutów dwa, kwiatu muszkatowego łutów dwa, korzenie przetłuczone zmieszaj z cukrem i z mąką, wlej wina, według potrzeby, ognieć ciasto dobrze, z którego rób na formie pierniczki, kładź na opłatki i z wierzchu posypawszy cukrem rozpuszczonym, upiecz.

Item. Weź cukru funt, mąki pszenicznej funt, jaj dwa, cynamonu przetłuczonego łutów cztery, imbieru, gwoździków po 1/2 łuta, gałek muszkatowych 3, skórek cytrynowych w skórze smażonych, ileć się zda, zmieszaj wraz wszystko, ugnieć ciasto przylawszy wina jeżeliby było potrzeba, albo jaj, formuj pierniczki, pozynguj cukrem rozpuszczonym i upiecz.

*

Pierniki migdłowe

Weź mąki pszenicznej funt, migdałów nieuparzonych ale na rynce prażonych funt jeden, stłucz migdały i przesiej, zmieszaj z mąką, przydaj cukru funt, cynamonu, imbieru, pieprzu, gałki, każdego, ileć się będzie zdało, włóż cukier do kociołka lub panewki, wlej wódki różanej 1/2 kwarty, smaż do mięsnej konsystencji, jak przestygnie a jeszcze będzie trochę ciepły, zmieszaj wszystkie wzwyż pomienione rzeczy, zagnieć ciasto, z którego rób pierniczki według upodobania, po wierzchu wgniataj skórkę cytrynową, lub pomarańczową drobno pokrajaną, wsadź po chlebie do pieca, pozyngowawszy cukrem rozpuszczonym

*

Piernik Toruński.

Weź miodu przaśnego ile chcesz, włóż do naczynia, wlej do niego gorzałki mocnej sporo i wody, smaż powoli szumując, aż będzie gesty, wlej go do niecki, przydaj imbieru białego, gwoździków, cynamonu, gałek, kubebów, kardamonu, hanyżu nietłuczonego, skórek cytrynowych drobno krajanych, cukru ileć się będzie zdało, wszystka zgruba przetłukszy, wsyp do miodu gorącego, miarkując żeby niezbyt korzenia było, zmieszaj, a jak miód ostygnie że jeno letni będzie, wsyp mąki żytniej ile potrzeba umieszaj niech tak stoi nakryto aż dobrze wystygnie, potym wyłóż na stół, gnieć jak najmocniej, przydając mąki ile potrzeba, potym nakładź cykaty krojonej, albo skórek cytrynowych w cukrze smażonych, znowu przegnieć i zaraz formuj pierniki wielkie według upodobania porobiwszy, możesz znowu po wierzchu tu i ówdzie wtykać cykatę krajaną do wierzchu pozyugowawszy piwem kłaść do pieca, i wyjąwszy je jak się przepieką, znowu je zyngować miodem z piwem smaźonym i znowu po wsadzeniu do pieca.

*

Pierniki miodowe

Weź miodu ile chcesz, rozpuść go, nakraj korzenia różnego, poprzetłukuj. zmieszaj z miodem, potym go przesmaż nieszmnując, nakraj skórek cytrynowych w cukrze smażonych, jeśli je mieć możesz, jeśli nie, to suchych, jak przestygnie przydaj mąki pośledniej tj. gryzu, zaczyń ciasto, wynieś go do piwnicy, niech będzie przez kilka dni, choćby tydzień, potym rób pierniki, zynguj cytą miodową, wsadzaj do pieca po chlebie.

*

Pierniki osobliwe

Weź mąki pszennej funtów trzy, cukru utłuczonego i przesianego funtów dwa, migdałów na masę utłuczonych funt, cynamonu łutów cztery, imbieru 1 i 1/2 łuta, gałek muszkatołowych 3 łuty, żółtek od jaj dziesięć, wina ile potrzeba, zagnieć ciasto, formuj pierniki, przysypuj cukrem i piecz.

*

Pierniki Norymberskie

Weź cynamonu łutów 4, imbiru łutów 8, gwoździków łutów 4, kardamonu łutów 2, pieprzu długiego łut jeden, gałek muszkatołowych 4, wszystko z gruba przetłukłszy, weź miodu przaśnego kwartę, cukru funt, wody trochę, zmąć i odszumuj, jak ostygnie zmieszaj korzenie, przydaj mąki ile potrzeba, ugnieć ciasto, z którego formuj pierniki, posypowawszy wsadzaj do pieca po chlebie.

I to w lokalach uznawanych za reprezentacyjne dla miasta:

Jak również w lokalach może mniej eleganckich, lecz mieszczących się w centrum miasta i popularnych…

Oczywiści takież menu było i w innych, mniejszych, nie zawsze chyba goszczących „elegancką publiczność „…