Jak Lorenz konkurował z monopolem spirytusowym

WYKRYCIE TAJNEJ GORZELNI NA DĘBOWEJ GÓRZE W TORUNIU

Patrolującym posterunkom policji w pobliżu Dębowej Góry zwrócił uwagę fakt, że od pewnego czasu ludność tej okolicy, przeważnie bezrobotni, często się upijała. Wypadki upijania się bezrobotnych nawet do nieprzytomności zdarzały; się ostatnio coraz częściej. Spowodowało to policję do baczniejszej obserwacji, która w rezultacie dała rewelacyjne wyniki. Oto wykryto na Dębowej Górze świetnie zakonspirowana tajna gorzelnię. Właścicielem i gorzelnianym tego nielegalnego, konkurującego z państwowym monopolem spirytusowym, przedsiębiorstwa był niejaki Jan Lorenz. Osobnik ów przebywał 15 lat we Francji, po czym jako reemigrant wrócił do kraju i osiadł w Toruniu. Szukał tu sposobu zarobkowania i w rezultacie wpadł na pomysł wytwarzania spirytusu.
Lorenz, jako syn gorzelnianego, dobrze orientował się w wyrobie spirytusu. Toteż zdołał on skonstruować niezwykle precyzyjne aparaty, które umożliwiały mu z cukru, żyta i drożdży wytwarzać aż 89 procentowy spirytus. Za litr przez siebie wytwarzanego spirytusu Lorenz pobierał od swych klientów tylko 6 zł.

„Interes” szedł dobrze już od dłuższego czasu. Dalszej jednak nielegalnej produkcji spirytusu przeszkodziła policja, która wykryła tajna gorzelnię i zarekwirowała wszystkie aparaty oraz 15 litrów spirytusu oraz około 150 litrów tzw. zacieru. Jak się okazało Lorenz miał zamiar produkcję swoje rozszerzyć i dostarczyć swoim klientom jeszcze na święta własnego wyrobu likierów, wiśniówek, wódki czystej itd. Zamiary „przemysłowe” Lorenza jednak w czas uniemożliwiła policja Lorenz jest ojcem sześciorga  dzieci.
Słowo Pomorskie, marzec 1937 r.