Jak powstała bocznica nadbrzeżna

Po otwarciu pierwszego toru kolejowego, łączącego Toruń z Bydgoszczą i Warszawą, w dniu 24. października 1861 r. względnie 4. grudnia 1862, przewożono wszelkie towary konno z Dworca Głównego (teraz Toruń-Przedmieście), co już wówczas ruch ten bardzo utrudniało. Wobec tego powstała myśl połączenia miasta koleją żelazną, co nastąpiło 15. sierpnia 1875 r. przez otwarcie ruchu na nowowybudowanym torze kolejowym, łączącym Toruń z Olsztynem i Wystrucią. W r. 1878 zbudowano przystań Toruń-Miasto, którą zamieniono 1. lutego 1889 na stację kolejową. Stary dworzec Mokre oddano do publicznego użytku 1. lipca 1882 r., przy sposobności otwarcia ruchu na torze Toruń-Malborg.

Życzenie kupiectwa toruńskiego, by otwarto ruch przeładunkowy na nadbrzeżu i wykorzystano tani transport wodny, przybrało w r. 1879/80 kształty realne.

Wreszcie odniósł Magistrat zwycięstwo. Ministerstwo Robót Publicznych upoważniło dyrekcję kolejową w Bydgoszczy do przygotowania prac wstępnych i projektów na koszt miasta Torunia. Natychmiastowe rozpoczęcie budowy przewlekało się, gdyż władza kolejowa sprzeciwiała się wybudowaniu na nadbrzeżu toruńskiem dworca towarowego. Minister robót publicznych jednakowoż zatwierdził plan budowy prywatnej bocznicy miejskiej od stacji Toruń-Miasto do przystani nadbrzeżnej, bez względu na licznie wniesione sprzeciwy. Przez to otrzymało miasto wyraźne prawo budowania bocznicy. Fiskus kolejowy przejął budowę i utrzymanie toru i przetokowanie wagonów.

Umowa budowy tej bocznicy zawarta została pomiędzy magistratem a dyrekcją kolejową 26. lipca 1887 r. i 12. sierpnia 1887 r. Budowa bocznicy rozpoczęła się w jesieni tego samego roku a 6-go września 1888 r. nastąpił odbiór gotowej bocznicy. 17. września 1888 r. rozpoczął się pierwszy ruch na naszej bocznicy nadbrzeżnej.

Ruch w r. 1888, tj. od 17. 9. 1888 r. do 31. 12. 1888 r. wynosił 943 wagonów, w r. 1889 = 2883 wagonów, w r. 1890 = 4875 wagonów itd. Z 2883 wagonów w r. 1889 wyładowano na berlinki 484 a z berlinek na wagony 433, w r. 1890 wyładowano na berlinki 915 a z berlinek na wagony 1165.

Ruch nadbrzeżny.                                                                                          Pewne wyobrażenie o ruchu nadbrzeżnym dać mogą następujące liczby z czasu od 1-go stycznia do 30-go września rb.:                                           Kolej przetransportowała dotychczas ok. 3201 wagonów, w tem z węglem na eksport ok. 2150 wagonów, zawierających ok. 38810 ton węgla, reszta wagonów ładowana była najróżniejszemi towarami dla tut. handlu i przemysłu jak: drzewem, zbożem, nasionami, węglem, koksem, benzyną, tytuniem, cegłą, cementem, wapnem, kredą, melasą, maszynami itp.
Ze statków nadeszło do Torunia względnie odeszło stąd ok. 130 holowników, przywożących względnie odwożących berlinki, następnie ok. 150 statków pasażerskich, nie wliczając wycieczkowych, ok. 160 berlinek z węglem na eksport z wyżej podanym tonażem i ok. 90 berlinek z różnemi innemi towarami jak: zbożem, melasą, drzewem, faszynami, wikliną, mąką, piernikami, kamieniami itp.

Słowo Pomorskie, październik 1926 r.

Komentarz do “Jak powstała bocznica nadbrzeżna

  1. Szkoda,ze nie ma już tego ruchu na Wiśle.Tą bocznice jeszcze pamietam.Ile to towarów przywożono na barki.
    Najsmutniejsze ,że kiedyś jak i teraz aby zrobić coś dobrego ile to problemów(vide most dla Torunia)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *